De streek Veneto
De streek Veneto is met een productie van zo'n 7 miljoen hectoliter per jaar een van de belangrijkste wijnprovincies van Italië. En tegelijk ook een wijnprovincie met een zeer lange wijnhistorie. Al voor de opkomst van het Romeinse rijk stonden er in Veneto druiven aangeplant voor de wijnbouw. Ook toen al was er een verdeling tussen de wijngaarden van de vlakte, die eenvoudige wijnen opleverenden voor alledag, en die in de heuvels, waar ook toen al mooie wijnen vandaan kwamen. Zelfs de eeuwenoude traditie van het maken van wijnen van gedroogde druiven is bewaard gebleven bij wijnen als Amarone (Valpolicella) en Recioto (Soave). Deze wijnen zijn beide afkomstig uit het westelijke deel van Veneto, ten noorden van de stad Verona. Dit was een belangrijk Romeins centrum en is nu nog in het trotse bezit van een van de mooiste en bestbewaarde Romeinse amfitheaters van Italië. ‘s Zomers stromen de mensen van heinde en verre toe voor de klassieke opera's die hier worden uitgevoerd.
Ten noorden van Venetië vinden we de wijngebieden van het oostelijke deel van van Veneto, onder andere in de heuvels rond Treviso. Hier, bij het plaatsje Valdobbiadene, vinden we talloze producenten van Prosecco, de zeer populaire en lichtvoetige, lichtparelende wijn van deze streek, op basis van de gelijknamige druif -Prosecco dus. De wijngaarden voor de Prosecco bevinden zich in een heuvelachtig gebied, op een hoogte tussen de 200 en 400 meter. Omdat in de directe omgeving veel bergen liggen, tot een hoogte van 1575 meter, valt hier geregeld een regenbuitje, zoals in alle berggebieden. Om die reden heeft men vrijwel uitsluitend witte druivenrassen aangeplant, die meestal kunnen worden geoogst voor de herfstregens definitief inzetten.
Voor Prosecco, die sinds 1969 recht heeft op een eigen Denominazione di Origine Controllata, staan in totaal ruim 3900 hectare wijngaarden aangeplant. De 150 wijnbedrijven die in deze regio actief zijn kopen voornamelijk basiswijnen en/of druiven bij de coöperaties. Slechts 10 wijnbedrijven hoeven dat niet te doen, omdat ze beschikken over eigen wijngaarden, waarmee ze bijna hun hele productie van Prosecco realiseren. Ze hoeven dan hoogstens een deel bij de coöperatie bij te kopen. De meeste Prosecco is overigens ‘frizzante', dat wil zeggen met zachte belletjes, met een koolzuurdruk van minder dan 3,5 atmosfeer. Ter vergelijking: Champagne heeft een koolzuurdruk van rond de zes atmosfeer. Maar de productie van gewone mousserende wijnen stijgt gestaag, ten koste van de frizzante. Zo werden er in 1994 ruim 18 miljoen flessen gebotteld en dat aantal was in 2000 tot bijna 27 (!) miljoen flessen gestegen. In de Prosecco-regio houdt maar liefst de helft van de beroepsbevolking zich met wijn bezig.
Prosecco, parelwijn uit Italië
 |
|
Partners
MediaPartners
