Hubrecht Duijker over Prosecco

De naam Prosecco verdwijnt grotendeels

Wijnschrijver Hubrecht Duijker besteedt in de april-editie van zijn magazine aandacht aan de bescherming van de naam Prosecco, de herkomst en de kenmerken van deze bubbelwijn.

Vanaf deze maand zal de naam Prosecco grotendeels uit beeld verdwijnen. Vanaf de oogst 2009 mogen imitatie-Prosecco’s namelijk niet meer onder die naam worden verkocht. De meeste zullen Glera gaan heten – en daarmee onherkenbaar worden. De gemiddelde flesprijs van Prosecco, de echte dan, zal ongetwijfeld hoger liggen dan die van de meeste imitaties. Met als troost dat hetzelfde zal gelden voor de kwaliteit. De beste plek ter wereld om de authentieke Prosecco te ontdekken, is Venetië. Want de inwoners van deze stad zijn er dol op. Als ze geen koffie drinken, daar drank nummer één, nippen ze haast altijd van Prosecco. Deze plezierige bubbelwijn wordt ook door alle restaurants en alle cafés gevoerd, en is ook altijd per glas te bestellen. Al proevend en genietend ontdek je ook dat er twee soorten Prosecco bestaan. Namelijk een vol mousserende, de Prosecco Spumante, en een licht mousserende ofwel parelende versie, de Prosecco Frizzante. 

Venetië
Dat Prosecco zo veel en zo vaak in Venetië gedronken wordt, laat zich makkelijk verklaren. De geboortegrond van deze wijn ligt namelijk 50 kilometer benoorden de waterstad. De Prosecco-streek bestaat uit een aantal parallel lopende heuvelruggen aan de noordkant van de rivier Piave. Op de noordhellingen van deze heuvels vind je doorgaans bos, op de zuidhellingen wijngaarden. Door de vijftien dorpen van het Prosecco-gebied loopt ook een wijnroute met heel wat goede taveernes, waar in het seizoen altijd veel gerechten van paddenstoelen worden geserveerd.

De productiemethode
Kenmerkend voor het klimaat is dat vanuit de nabije Alpen koele lucht het gebied binnenvalt. In de late herfst, na de oogst, daalt de temperatuur zelfs zo sterk dat daardoor vroeger de gisting werd gestopt. Met als resultaat dat er in de wijn wat onvergiste suiker overbleef, plus wat koolzuurgas. Op deze manier is in de Prosecco-streek een traditie van belletjeswijn ontstaan. De aanvankelijk nogal primitieve productiemethode werd aan het eind van de 19e eeuw vervangen door een betere, toen Antonio Carpenè de Champagne-techniek naar dit deel van Italië bracht. Later werd een tweede methode geïntroduceerd, een werkwijze die grootschaliger en dus goedkoper is. Bij deze methode vindt de tweede, belletjesgevende gisting niet plaats in een afgesloten fles, maar in een afgesloten tank. Deze tankgisting wordt nu alom toegepast voor Prosecco.

Een sprookje
Nog kenmerkender is het druivenras. Want dat is de prosecco, waarnaar de wijn dus werd genoemd. Op de zuidelijke hellingen van de Piave-vallei zijn zo’n 5000 hectare met prosecco beplant, meer dan waar ook ter wereld.  De herkomst van deze variëteit is onduidelijk. Het zou kunnen zijn dat de prosecco, die goudkleurige trossen geeft, al door de Romeinse keizerin Livia Augusta werd gewaardeerd, maar dat kan ook een sprookje zijn. De prosecco groeit wél al zeker een eeuw of twee benoorden Venetië, dat staat vast. Men kent hem daar dus door en door. Overigens draagt de enige, de echte wijn van prosecco een speciale herkomstbenaming: Conegliano Valdobbiadene Prosecco Superiore. Een hele mond vol dus. Alleen wijnen met die naam komen uit de streek van oorsprong en werden van proseccodruiven gemaakt.

Een zweempje zoet
Wat beide typen echte Prosecco onderscheidt, is een vriendelijke, zachte frisheid. Vroeger placht alle Prosecco halfzoet te zijn, maar tegenwoordig maakt men de meeste wijnen droog. Of eigenlijk: bíjna droog. Zelfs in het droogste type Prosecco, de Brut, zit haast altijd een zweempje zoet, een maatje mildheid. Echt zure, beendroge versies komen vrijwel niet voor, noch als Spumante, noch als Frizzante. Ook kenmerkend voor Prosecco is een enigszins  peerachtige fruitigheid plus een hint van specerijen. En af en toe een vriendelijk, heel klein bittertje. En de prijs? Onder de tien euro zijn echt goede soorten volop te vinden. Het geld hoeft dus geen belemmering te zijn om net als de Venetianen veel en vaak te proosten met Prosecco.

Dit artikel staat in het april-magazine van Hubrecht Duijker
www.hubrechtduijker.com